其布尔其其格 - 草原的风

草原的风
蒙古族民歌

草原上吹过晚秋的风啊
Талд намрын салхи үлээж байна аа
冻着了我攥马鞭的小手
Миний морь унахаа барьж байгаа жижиг гар хөлдөөд байна
娇生惯养的小女孩我啊
Жаахан эрх хүүхэд би шүү
你为什么总是责骂不停
Чи яагаад үргэлж зэмлэж байдаг юм бэ

山谷间吹过晚秋的风啊
Уулын хөндийгөөр намрын салхи сэвэлзэж байна
冻着了我拿套马杆的手
Миний морь барих гараа хөлдсөн
没见过世面稚嫩的我呀
Би ертөнцийг хараагүй, залуу насаараа байна шүү
干般责怪为何不心疼我
Яагаад надад сэтгэл зовохгүй байгааг буруутгаж байна вэ

不曾学过花步的马儿啊
Цэцгийн алхмыг хэзээ ч сураагүй морь минь
再使劲揪那缰绳也没用
Дахин хүчтэй татсан ч тэр уяа ямар ч хэрэггүй
不曾干过家务活的我啊
Би гэрийн ажил хийж үзээгүй
你不爱护常责骂有何用
Чи хайрлахгүй бол байнга загнах ямар хэрэгтэй вэ

不曾学过快步的马儿啊
Хурдан алхахыг хэзээ ч сурч байгаагүй морь минь ээ
再使劲拽那缰绳也没用
Дахин хүчтэй татсан ч тэр утсыг татах нь утгагүй
没经历苦难娇惯的我啊
Мундаг зовлонг туулалгүй, эрхлүүлсэн би аа
你不珍惜常训斥有何用
Чи байнга загнаж байгаа зүйлээ үнэлэхгүй бол юуны хэрэгтэй вэ