Room 39、โป่ง หินเหล็กไฟ - บอกตัวเอง

รู้ว่าไม่มีหวัง ที่จะรั้งให้เธอกลับมา
แต่ส่วนลึกในใจไม่รู้ทำไม
เธอยังอยู่ข้างในนั้น
แม้ว่าจบไปแล้วเนิ่นนานเท่าไร

*บอกตัวเองว่าเราต้องลืมเรื่องราวที่ผ่าน
แม้ความจริงทรมานและไม่มีวันไหนไม่คิดถึงเธอ
บอกตัวเองต้องมีสักวันรักคงจะเลือนไป
แม้ความจริงในหัวใจ
ยังไม่รู้ว่าจะลืมเธอได้อย่างไร

เหลือแค่เพียงความหลัง กับฝันที่พังทลาย
แต่ส่วนลึกในใจไม่รู้ทำไม
เธอยังอยู่ในความคิด
แม้ไม่มีสิทธ์จะคิดถึงเธอต่อไป

บอกตัวเองว่าเราต้องลืมเรื่องราวที่ผ่าน
แม้ความจริงทรมานและไม่มีวันไหนไม่คิดถึงเธอ
บอกตัวเองต้องมีสักวันรักคงจะเลือนไป
แม้ความจริงในหัวใจ
ยังไม่รู้ว่าจะลืมเธอได้อย่างไร

ทุกคืนและวันที่ผ่าน
แม้จะเนิ่นนานเท่าไหร่
เรื่องราวของเธอและฉัน
ยังไม่มีวันที่มันจะลบเลือนหมดไป

บอกตัวเองว่าเราต้องลืมเรื่องราวที่ผ่าน
แม้ความจริงทรมานและไม่มีวันไหนไม่คิดถึงเธอ
บอกตัวเองต้องมีสักวันรักคงจะเลือนไป
แม้ความจริงในหัวใจ
ยังไม่รู้ว่าจะลืมเธอได้อย่างไร

ทุกคืนและวันที่ผ่าน
แม้จะเนิ่นนานเท่าไหร่
เรื่องราวของเธอและฉัน
ยังไม่มีวันที่มันจะลบเลือนหมดไป

บอกตัวเองว่าเราต้องลืมเรื่องราวที่ผ่าน
แม้ความจริงทรมานและไม่มีวันไหนไม่คิดถึงเธอ
บอกตัวเองต้องมีสักวันรักคงจะเลือนไป
แม้ความจริงในหัวใจ
ยังไม่รู้ว่าจะลืมเธอได้อย่างไร

ทุกคืนและวันที่ผ่าน
แม้จะเนิ่นนานเท่าไหร่
เรื่องราวของเธอและฉัน
ยังไม่มีวันที่มันจะลบเลือนหมดไป